دلــــــت که شکســــت

ســــــرت را بگیـــــر

بـــــــالــــــــــــــــا

تـــــلافی نکـــــن فریاد نـــــزن شرمگین نبـــــاش

حواســـــتت باشــــد دل شکســــته

گوشــــه هایش تیز اســـــت

مبـــــــادا

که دل و دســـــت آدمی را کـــــه 

روزی دلـــــدارت بود زخمی کنـــــی

مبــــادا که فراموش کنی روزی شادیـــــش

آرزویـــــت بود

صبـــــور باشو ســـاکت 

بغضـــت راپنهــــان کن

رنجت را پنهـــان تر

زمیـــــن گرد اســـت